Czerwca 22 2024 03:48:31
Nawigacja
· Strona główna
· FAQ
· Kontakt
· Galeria zdjęć
· Szukaj
NASZA HISTORIA
· Symbole gminy
· Miejscowości
· Sławne rody
· Szkoły
· Biogramy
· Powstańcy Wielkopolscy
· II wojna światowa
· Kroniki
· Kościoły
· Cmentarze
· Dwory i pałace
· Utwory literackie
· Źródła historyczne
· Z prasy
· Opracowania
· Dla genealogów
· Czas, czy ludzie?
· Nadesłane
· Z domowego albumu
· Ciekawostki
· Kalendarium
· Słowniczek
ZAJRZYJ NA


Do przyszłej synowej.

Franciszek Morawski
Do przyszłej synowej.

Serca mego nowe dziecię,
Zosiu, oczom, duszy miła:
Tyś ostatnie życia kwiecie
Już nad grobem mi uwiła.

Mnóstwo strat się w życiu zniosło,
Mało serca ran zawarło,
A co bujnym kwiatem rosło
Albo zwiędło, albo zmarło.

Lecz kto silnie z Bogiem trzyma,
Temu wiele odmłodnieje;
Tak i teraz moja zima
Waszem słońcem się ogrzeje.

Wami dzień się mój rozświeci
I noc błogą zleje ciszę;
A pieśń szczęścia dobrych dzieci
W snach mnie złotych ukołysze.

O! spiesz w dom nasz, w te podwoje,
Gdzie cię radość łzą powita,
Gdzie zgadując litość twoją
Już się nędzarz o cię pyta.

Pójdź ukochać lud tej wioski,
Syny to są wspólnej ziemi,
Słuchaj głosów żalu, troski,
I niekiedy zapłacz z niemi.

O! z nich każdy, w czas niedługi,
Serce z sercem twem zaślubi,
Panią tylko widzą sługi,
Sam chłop matką zwać ją lubi.

Wchodź usłanym w kwiaty progiem,
Spiesz w dom nowej ci Luboni,
Z młodem szczęściem, starym Bogiem,
Z dłonią w syna mego dłoni.

Tak, gdy pełny zdrój łask tryśnie
Które ojcu Bóg objawi,
Daj mu rękę — niech ją ściśnie,
Czoło — niech je błogosławi.....

r. 1847.


WARTO ZOBACZYĆ
Dwór Drobnin

Kościół Pawłowice

Dwór Oporowo

Kościół Drobnin

Pałac Pawłowice

Kościół Oporowo

Pałac Garzyn

Dwór Lubonia

Pałac Górzno
Wygenerowano w sekund: 0.00 6,409,426 Unikalnych wizyt