Listopada 12 2026 19:36:32
Nawigacja
· Strona główna
· FAQ
· Kontakt
· Galeria zdjęć
· Szukaj
NASZA HISTORIA
· Symbole gminy
· Miejscowości
· Sławne rody
· Szkoły
· Biogramy
· Powstańcy Wielkopolscy
· II wojna światowa
· Kroniki
· Kościoły
· Cmentarze
· Dwory i pałace
· Utwory literackie
· Źródła historyczne
· Z prasy
· Opracowania
· Dla genealogów
· Czas, czy ludzie?
· Nadesłane
· Z domowego albumu
· Ciekawostki
· Kalendarium
· Słowniczek
ZAJRZYJ NA


01.06.2026 DROBNIN W FINALE OGÓLNOPOLSKIEGO KONKURSU HISTORYCZNEGO

Nie wszystkie historie trafiają do podręczników. Niektóre pozostają ukryte w rodzinnych archiwach, pożółkłych kronikach parafialnych, starych fotografiach i pamięci kolejnych pokoleń. Czasami trzeba wielu miesięcy pracy, by wydobyć je z zapomnienia. Czasami potrzeba również odwagi, by opowiedzieć je na nowo.
Taką właśnie drogę przeszła Olga Kownacka, uczennica II Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Lesznie, która zdobyła II miejsce w Polsce podczas finału ogólnopolskiego konkursu historycznego „Ślady ziemiaństwa w krajobrazie, kulturze, społeczeństwie”. Finał odbył się 29 maja 2026 roku w Nowym Dworze w Goszycach koło Krakowa i zgromadził najlepszych młodych badaczy historii z całego kraju.

Osiągnięcie to ma szczególny wymiar nie tylko ze względu na rangę konkursu, organizowanego w ramach wieloletniego projektu „Ziemianie polscy w XX wieku”, lecz także z powodu charakteru pracy, która przyniosła autorce sukces.


Dwór w Drobninie przed II wojną światową

Jej bohaterem został Stefan Ponikiewski (1881–1941) – wielkopolski ziemianin z Drobnina, uczestnik życia publicznego II Rzeczypospolitej, poseł na Sejm Ustawodawczy, działacz społeczny, fundator kościoła parafialnego oraz człowiek głęboko związany z lokalną wspólnotą. Nie należał do postaci szeroko znanych. Jego nazwisko nie pojawia się w większości opracowań poświęconych historii Polski. Tym bardziej imponujące było podjęcie próby odtworzenia jego losów niemal od podstaw.
Praca zatytułowana „Stefan Ponikiewski (1881–1941). Między ziemią a państwem” nie ogranicza się jednak do klasycznej biografii. Oparta na dokumentach archiwalnych, źródłach prasowych, materiałach rodzinnych oraz wywiadach przeprowadzonych z potomkami bohatera, stała się próbą pokazania całego świata wartości, który przez pokolenia kształtował polskie ziemiaństwo.
Autorka ukazała Ponikiewskiego jako człowieka funkcjonującego pomiędzy dwoma porządkami. Z jednej strony był gospodarzem odpowiedzialnym za rodzinny majątek i lokalną społeczność. Z drugiej – uczestnikiem życia publicznego odradzającego się państwa polskiego, angażującym się w działalność społeczną, gospodarczą i polityczną. To właśnie owo „między ziemią a państwem” stało się osią całej opowieści.
Szczególną uwagę zwraca druga część pracy. Po zakończeniu części źródłowej autorka zdecydowała się na rozwiązanie rzadko spotykane w szkolnych opracowaniach historycznych. Stworzyła rozbudowany „List do potomnych” – literacką rekonstrukcję myśli, wartości i doświadczeń Stefana Ponikiewskiego, opartą na faktach biograficznych oraz zachowanych świadectwach jego działalności.
Nie była to próba zastąpienia historii literaturą. Wręcz przeciwnie. Zabieg ten został wyraźnie oddzielony od części źródłowej i przedstawiony jako świadoma próba odtworzenia świata ideowego człowieka, którego dokumenty pokazują przede wszystkim poprzez fakty i urzędowe zapisy.
Dzięki temu praca zyskała wymiar znacznie szerszy niż tradycyjna biografia. Stała się refleksją nad odpowiedzialnością, służbą publiczną, znaczeniem wiary, pracy i patriotyzmu rozumianego nie jako deklaracja, lecz codzienny obowiązek wobec wspólnoty.
W czasach, gdy historia bywa często sprowadzana do dat i nazwisk, takie podejście zwraca uwagę na coś znacznie ważniejszego – na człowieka i jego wybory.
Sukces Olgi Kownackiej jest również dowodem na wartość historii lokalnej. To właśnie w niej często odnaleźć można odpowiedzi na pytania o to, jak naprawdę funkcjonowało społeczeństwo, jak budowano wspólnoty i w jaki sposób kolejne pokolenia rozumiały służbę wobec kraju. Wielkie procesy historyczne zawsze mają bowiem swój wymiar lokalny, a losy pojedynczych ludzi pozwalają spojrzeć na nie z perspektywy bardziej ludzkiej i bliższej codziennemu doświadczeniu.
Nie bez znaczenia pozostaje także rola opiekunki pracy, Beaty Karmińskiej, która wspierała autorkę podczas wielomiesięcznych badań i przygotowań do kolejnych etapów konkursu. Sukces w Goszycach jest efektem nie tylko talentu i zaangażowania uczennicy, lecz również przykładem tego, jak wiele może znaczyć współpraca nauczyciela z młodym pasjonatem historii.
II miejsce w Polsce jest niewątpliwie powodem do dumy dla autorki, szkoły i całego regionu. Warto jednak spojrzeć na ten sukces szerzej. Największą wartością tej historii wydaje się bowiem nie sam konkursowy laur, lecz fakt, że dzięki pracy młodej badaczki pamięć o Stefanie Ponikiewskim została przywrócona współczesnym.
A to właśnie pamięć jest często najtrwalszym zwycięstwem nad zapomnieniem.


PRZYKRA WIADOMOŚĆ
05.03.2023 POKŁOSIE BITWY POD GROCHOWEM

Miało Powstanie Listopadowe wielu bohaterów. Wśród nich znalazło się dwóch przedstawicieli rodu Morawskich. Krótko po krwawej bitwie pod Grochowem, generał brygady Franciszek Morawski mianowany został (08.03.1831) ministrem wojny w Rządzie Narodowym. Pod rozkazem podpisał się ówczesny Naczelny Wódz Siły Zbrojnej Narodowej, generał Skrzynecki. W bitwie pod Grochowem wyróżnił się Wojciech Morawski, bratanek generała Franciszka Morawskiego. Proponujemy zapoznać się z krótkim opisem tego, co działo się pod Grochowem w roku 1831 oraz mowami żałobnymi na cześć generała Franciszka Morawskiego (autor Hieronim Kajsiewicz) oraz Wojciecha Morawskiego (autor Władysław Woliński).

25.01.2023 DETRONIZACJA CARA MIKOŁAJA I

Jaki jest związek Oporowa z tym, co wydarzyło się 25.01.1831 roku w Warszawie? To właśnie wtedy Sejm i Senat Królestwa Polskiego podjęły decyzję o detronizacji rosyjskiego cara Mikołaja I jako króla polskiego. Jednym z posłów, którzy podpisali się pod aktem detronizacji był Adam Łuszczewski. Po upadku powstania listopadowego przebywał najpierw na emigracji, a później zamieszkał w Poznaniu. Jego żona, Teofila ze Skarżyńskich, była spokrewniona z Paulą Morawską. Adam Łuszczewski po śmierci w roku 1853 pochowany został na cmentarzu przykościelnym w Oporowie.

ADAM ŁUSZCZEWSKI I JEGO ZWIĄZEK Z OPOROWEM

22.01.2023 160 ROCZNICA WYBUCHU POWSTANIA STYCZNIOWEGO

Szanowni Czytelnicy

Mija właśnie 160 rocznica wybuchu powstania styczniowego, które swoim zasięgiem objęło ziemie zaboru rosyjskiego, tj. Królestwo Polskie i tzw. ziemie zabrane. Warto pamiętać, że wzięło w nim udział wielu mieszkańców Wielkopolski w tym również nasi rodacy związani bezpośrednio lub pośrednio z dzisiejszą gminą Krzemieniewo. Jakiś czas temu pojawił się na ten temat specjalny dział na tej stronie. Zachęcamy do jego odwiedzenia i zapoznania się ze znajdującymi się tam opisami, autorstwa Leonarda Dwornika.

KU PAMIĘCI KRAJANÓW ZWIĄZANYCH Z POWSTANIEM 1863 R.

WARTO ZOBACZYĆ
Dwór Drobnin

Kościół Pawłowice

Dwór Oporowo

Kościół Drobnin

Pałac Pawłowice

Kościół Oporowo

Pałac Garzyn

Dwór Lubonia

Pałac Górzno
Wygenerowano w sekund: 0.00 9,754,971 Unikalnych wizyt