Grudzień 02 2022 20:51:29
Nawigacja
· Strona główna
· FAQ
· Kontakt
· Galeria zdjęć
· Szukaj
NASZA HISTORIA
· Symbole gminy
· Miejscowości
· Sławne rody
· Szkoły
· Biogramy
· Powstańcy Wielkopolscy
· II wojna światowa
· Kroniki
· Kościoły
· Cmentarze
· Dwory i pałace
· Utwory literackie
· Źródła historyczne
· Z prasy
· Opracowania
· Dla genealogów
· Czas, czy ludzie?
· Nadesłane
· Z domowego albumu
· Ciekawostki
· Kalendarium
· Słowniczek
ZAJRZYJ NA


WITAMY NA STRONIE POŚWIĘCONEJ HISTORII GMINY KRZEMIENIEWO

Teren dzisiejszej gminy Krzemieniewo w województwie wielkopolskim, to obszar bardzo specyficzny ze względu na swoje zaszłości historyczne. Położony zawsze na uboczu wielkiej polityki, pozbawiony możliwości wykorzystania w pełni swojego potencjału gospodarczego jakim było rolnictwo, jednak się rozwijał. Najlepszym dowodem na to jest fakt, że pierwsze wzmianki historyczne o istniejących tu miejscowościach sięgają czasów średniowiecza, co nawet w przypadku takiego regionu jak Wielkopolska, nie jest powszechne.
Sprawą oczywistą jest także, że osadnictwo na tych terenach rozwijało się wcześniej, choć nigdy nie przeprowadzano tu żadnych badań archeologicznych, które by to jednoznacznie potwierdzały. Z tego powodu też, każdy zainteresowany przeszłością gminy Krzemieniewo musi bazować na źródłach pisanych, które są na dodatek bardzo rozproszone i niepełne.
Historia każdego narodu i państwa jest wypadkową tego, co dzieje się na prowincji, rozumianej jako "mała ojczyzna". W związku z tym, będziemy chcieli losy tej "małej ojczyzny" w wymiarze dzisiejszej gminy Krzemieniewo odwiedzającym tę stronę przybliżyć. Każdy, kto liczy na gotową odpowiedź na każde pytanie, srodze się jednak zawiedzie. Niewiele tu będzie komentarzy, sporo zaś różnych źródeł. Będą to rzeczy rzadko prezentowane w takiej właśnie formie. Jeżeli chcesz poznać historię naszego terenu, zapraszamy do częstych odwiedzin.

------------------------------------------

Auf dem Gebiet der Krzemieniewo-Gemeinde gibt es noch heute viele Spuren von früheren deutschen Einwohnern. Das sind aber meistens verschiedene Gebäude. Es fehlt leider an geschriebenen Quellen. Wir haben also eine Bitte an ehemaligen Einwohnern von Krzemieniewo (Feuerstein) oder an ihren Nachwüchsen, ob sie vielleicht uns Nachrichten (Fotos, Dokumente, Tagebücher, Landkarten) zeigen könnten. Wir versprechen, alles auf dieser Seite zu publizieren.
JK
Unsere e-mail Adresse:
drobnin@o2.pl

22.102022 JESZCZE JEDNA PROPOZYCJA W SPRAWIE GROBOWCA MORAWSKICH

Jest jeszcze jedna propozycja odnośnie grobowca Morawskich z Oporowa. Każdy, kto wykupi cegiełkę remontową na odrestaurowanie tego zabytku w wysokości 50 zł, otrzyma w prezencie wydaną we wrześniu 2022 roku książkę autorstwa Elżbiety i Jerzego Kownackich, pod tytułem „Życie Pauliny Morawskiej opisane przez Konstancję Morawską”. Jest to opracowanie dotyczące Pauliny, żony Józefa Morawskiego, matki szesnaściorga dzieci, wielkiej patriotki, przyjaciółki wielu znamienitych twórców kultury ówczesnego świata z Adamem Mickiewiczem, Wincentym Polem, Ryszardem Berwińskim i Heleną Modrzejewską na czele.


Książka ta, oprócz informacji na temat Pauliny Morawskiej zawiera również rozdziały z biogramami Józefa i Wojciecha Morawskich oraz opisami dworu i kościoła w Oporowie. Oczywiście niebagatelną sprawą będzie również świadomość przyczynienia się do uratowania wspaniałego pomnika naszej narodowej historii i ocalenia pamięci o ludziach, bez których nasza tożsamość narodowa na pewno by nie przetrwała. Kontakt w tej sprawie: ksiądz proboszcz Paweł Kamzą (parafiaoporowo@gmail.com) lub pani Andżeliką Borowska-Kucza (marek1973k@poczta.fm).

22.10.2022 URATUJMY ZABYTKOWY GROBOWIEC Z CMENTARZA PRZYKOŚCIELNEGO W OPOROWIE

Na cmentarzu przykościelnym w Oporowie znajduje się stary (pamiętający połowę XIX wieku) grobowiec. Zostali w nim pochowani dawni właściciele tej wsi z rodu Morawskich: Józef i Paulina oraz ich syn Wojciech. Upływający nieubłaganie czas zrobił swoje i na dzisiaj grobowiec ten znajduje się w opłakanym stanie. Parafia Oporowo z tamtejszym księdzem proboszczem na czele postanowiła ten zabytek uratować, głównie ze względu na pamięć osób, które tam zostały pochowane. Józef Morawski to referendarz stanu w rządze Księstwa Warszawskiego i współautor reformy uwłaszczeniowej w Wielkim Księstwie Poznańskim. Jego żona Paulina, to szeroko znana działaczka społeczna i narodowa, córka Feliksa Łubieńskiego (ministra sprawiedliwości w Księstwie Warszawskim). Ich syn Wojciech, w młodości walczył w powstaniu listopadowym (wyróżnił się w bitwie pod Grochowem, za co odznaczony został orderem Virtuti Militari), a po śmierci żony został księdzem.


W związku z tym, że renowacja tego grobowca okazuje się bardzo kosztowna, postanowiono wydać na tę okazję specjalną kartkę pocztową, którą zakupić może każdy, kontaktując się w tej sprawie z księdzem proboszczem Pawłem Kamzą (parafiaoporowo@gmail.com) lub z panią Andżeliką Borowską-Kucza (marek1973k@poczta.fm). Koszt kartki pocztowej to 5 zł.

5.02.2020 WIZYTA W MUZEUM PATRIA COLBERGIENSIS

Postanowiłem trochę inaczej niż większość rodaków spędzić tegoroczny urlop zimowy. Udałem się z rodziną nie na narty, lecz nad nasze polskie morze. Jak się okazało, można w Kołobrzegu spędzić czas bardzo ciekawie również o tej porze roku. Nie mam na myśl spacerów brzegiem morza, odwiedzania galerii handlowych, kina, bądź innych tego typu atrakcji. Jest jeszcze inny wybór i ten okazał się jak najbardziej właściwy, ponieważ pozwolił spojrzeć zupełnie inaczej na to miasto i jego bardzo skomplikowaną przeszłość. Wszystko za sprawą tegorocznego laureata Honorowego Wyróżnienia „Dzierżykraj”, Roberta Maziarza, twórcy muzeum PATRIA COLBERGIENSIS, mieszczącego się w piwnicach kołobrzeskiego ratusza. To właśnie w tym miejscu promowani są nasi zasłużeni dla sprawy polskiej krajanie, czyli Antoni Sułkowski z Rydzyny i Franciszek Morawski z Luboni. To właśnie oni brali udział w zdobywaniu tej twierdzy w roku 1807. Samo muzeum (choć niewielkim rozmiarów), już ze względu na prezentowane eksponaty, robi ogromne wrażenie. Do tego dochodzi pasja jego twórcy i właściciela, czyli Roberta Maziarza. Mieliśmy to szczęście, że to właśnie on oprowadził nas po tym przybytku, dzięki czemu mogliśmy wysłuchać wspaniałej opowieści o dawnym Kołobrzegu, jego wojennej przeszłości i ludziach z tym miejscem związanych. W muzeum organizowane są również sympozja naukowe, prelekcje i spotkania o charakterze dyskusyjnym. Cały czas coś ważnego się dzieje, coś co przyciąga ludzi, zmusza do myślenia i polubienia tak przekazywanej historii. Robert Maziarz organizuje również archeologiczne poszukiwania i eksploracje na miejscach dawnych bitew, dzięki czemu pozyskuje nie tylko kolejne eksponaty, ale również dokonuje ciekawych odkryć. Jednym z nich było zlokalizowanie tzw. reduty Sułkowskiego, gdzie w roku 1807 stacjonował 1. Regiment Piechoty Legii Poznańskiej (dowodził nim ordynat z Rydzyny). Dzisiaj na tym miejscu znajduje się kamienny głaz z tablicą pamiątkową. Na tablicy znajduje się następujący napis: W 210 ROCZNICĘ OBCHODÓW KONSTYTUCJI 3 MAJA PRZEZ 1. REGIMENT LEGII POZNAŃSKIEJ. KOŁOBRZEG 3 V 2017. Całkiem niedawno na obelisku tym pojawiło się popiersie księcia Antoniego Pawła Sułkowskiego, będące dziełem zmarłego niedawno koszalińskiego artysty, Zygmunta Wujka.
J. Kownacki

ZDJĘCIA Z MUZEUM PATRIA COLBERGIENSIS ORAZ LASU KOŁOBRZESKIEGO
STRONA MUZEUM PATRIA COLBERGIENSIS

4.01.2020 KOLEJNI LAUREACI WYRÓŻNIENIA "DZIERŻYKRAJ"

Współczesny świat nastawiony jest na komercję. Każdego dnia załatwiamy mnóstwo mniejszych lub większych interesów oczekując z tego konkretnych korzyści. Coraz mniej jest ludzi, którzy z potrzeby serca i dla zasad, zgodnie z którymi zostali wychowani, chcą się dzielić z innymi swoją wiedzą, zdolnościami i umiejętnościami. Nie liczą przy tym na żadne profity. Wystarczy im satysfakcja i przekonanie, że to co robią jest właściwe, że jest potrzebne, że dzięki temu świat stanie się lepszy. Tacy ludzie najczęściej w ciszy swoich gabinetów realizują swoje projekty, poświęcają kolejne godziny na poszukiwania, analizę źródeł, tłumaczenia, opracowywanie gotowych tekstów, które i tak najczęściej trafiają do przysłowiowej szuflady, gdzie czekają na swój czas, na odkrycie i ewentualną publikację. Dotyczy to również innych dziedzin kultury, jak na przykład muzyka, malarstwo i rzeźba. Dzięki takim postawom może trwać, rozwijać się i utrwalać nasza narodowa duma. Możemy nabierać przekonania, że to, co jest potrzebne do bycia świadomym Polakiem jest na wyciągnięcie ręki. Wystarczy po to sięgnąć i próbować z tego korzystać.
W przeszłości wielu twórców odwoływało się do naszych narodowych tradycji, wplatając w swoje dzieła również wątki ludowe. Jednym z nich był żyjący w wieku XIX i szeroko wtedy znany właściciel Luboni, generał Franciszek Morawski. I to na jego cześć w roku 2011 ustanowione zostało z inicjatywy Leonarda Dwornika „Honorowe wyróżnienie DZIERŻYKRAJ”. Jest ono przyznawane za propagowanie postaci i twórczości Franciszka Dzierżykraj-Morawskiego oraz szczególne inicjatywy i osiągnięcia w krzewieniu kultury na terenie Ziemi Leszczyńskiej w tym szczególnie Gminy Krzemieniewo.
Jak do tej pory wyróżnienie to otrzymali:
- w roku 2011: Edward Przybylski z Gostynia (pośmiertnie), Jarosław Wawrzyniak z Leszna, Jerzy Kownacki z Krzemieniewa;
- w roku 2017: Bartosz Małecki z Kąkolewa, Zdzisław Moliński z Rydzyny;
- w roku 2018: Marta Kowalewska z Krakowa, Hanna Markowska z Leszna;
- w roku 2019: Maciej Michalski z Poznania.
Decyzją Kapituły w roku 2020 „Honorowe wyróżnienie DZIERŻYKRAJ” przyznane zostało dwóm osobom. Pierwszą z nich jest pani Zofia Dwornik ze Szczecina (czasowo z Mierzejewa). Jak możemy przeczytać w uzasadnieniu Kapituły, pani Zofia Dwornik została uhonorowana: Za ogrom pracy włożonej w poszukiwanie informacji na temat przeszłości Mierzejewa i losów jego mieszkańców przedstawionych w wydanych własnym sumptem, wyjątkowo starannych edytorsko, opracowaniach „Mierzejewo, Mierzejewo...” i „Mierzejewo od A do Z” oraz za umiejętność dzielenia się posiadaną wiedzą, dociekliwość historyczną, dbałość o zachowanie dla kolejnych pokoleń mierzejewskiej gwary i aktywność mającą na celu ułatwienie lokalnej społeczności dotarcia do wiedzy historycznej w skali Powiatu Leszczyńskiego.
Drugą osobą jest pan Robert Maziarz z Kołobrzegu. W jego przypadku w uzasadnieniu Kapituły czytamy, że nagrodę otrzymał: Za krzewienie pasji kolekcjonerskiej i historycznej poprzez wystawy, spotkania, filmy i publikacje firmowane przez kierowane przez niego muzeum PATRIA COLBERGIENSIS w Kołobrzegu oraz za wspieranie wiedzą i eksponatami różnorakich inicjatyw podkreślających udział Wielkopolan (gównie księcia Antoniego Sułkowskiego z Rydzyny i Franciszka Morawskiego z Luboni) w militarnej blokadzie pruskiej wówczas twierdzy kołobrzeskiej w 1807 roku.
Tegoroczne nagrody wręczone zostały 4.01.2020 roku na Zamku w Rydzynie w trakcie Koncertu Noworocznego organizowanego przez Starostę Powiatu Leszczyńskiego, Jarosława Wawrzyniaka.
Nagrodzonym i wszystkim pasjonatom małej i wielkiej historii życzymy w roku 2020 wielu kolejnych wspaniałych odkryć oraz satysfakcji z tego co robią dla odkrywania tajemnic przeszłości.

KAPITUŁA HONOROWEGO WYRÓŻNIENIA DZIERŻYKRAJ

OFICJALNA STRONA HONOROWEGO WYRÓŻNIENIA DZIERŻYKRAJ

WARTO ZOBACZYĆ
Dwór Drobnin

Kościół Pawłowice

Dwór Oporowo

Kościół Drobnin

Pałac Pawłowice

Kościół Oporowo

Pałac Garzyn

Dwór Lubonia

Pałac Górzno
Wygenerowano w sekund: 0.01 5,095,292 Unikalnych wizyt